IKWILHETENIKWILHETNU. Ode aan de democratie

Zonder angst je mening kunnen zeggen, protesteren, je kleden zoals je wilt, liefhebben wie je wilt, geloven of níet geloven… Dit is toch wat iedereen zich wenst, dat is toch wat iedereen “normaal” vindt.

Waarom worden woorden als politiek en democratie dan steeds vaker met een zurig gezicht uitgesproken? Wat is er aan de hand? Wat is er mis met de democratie?

Democratie lijkt evident, maar is niet vanzelfsprekend. Bedreigingen liggen op de loer. Populistische politici hebben een grote aanhang met hun zogenaamde eenvoudige, rechttoe-rechtaan oplossingen.

Maar ook wij, het volk, moeten in de spiegel durven kijken. We zijn wispelturig en roepen steeds vaker:

IK WIL HET EN IK WIL HET NU!

Maar zo werkt het niet. Zo is politiek niet bedacht. Zo is het nooit bedoeld.

Onze democratie is niet perfect – vaak verwarrend, traag en ingewikkeld en soms onzuiver; soms lijkt het of er sleet op zit. Maar niets is minder waar, democratie is een noodzakelijke voorwaarde om onze vrijheid te bewaren.

Laten we niet gefrustreerd het glibberige pad van de antipolitiek inslaan. Laten we betrokken blijven en ons,

elke dag weer, ons inzetten voor dat grote goed, een democratische sameleving!

Deze theatrale lezing is geen nieuwe waarheid, maar een noodzakelijke herinnering. Soms is het zinvol om iets te herhalen om er hernieuwd naar te kunnen kijken.

Veelgestelde vragen